Een grote witte tafel staat midden op de gracht van Amsterdam, de poten zijn fijn en sierlijk. Het tafelblad is niet helemaal recht en er bovenop staan twee scheefgezakte schemerlampen, vrolijk tegen over elkaar.
Het ene scherm is groot en breed het andere smal en hoog. De lampen zijn van wit plexiglas, even als de tafel. Samen vormen zij een geheel.
Overdag lijkt het als of het kunstwerk licht geeft vanwege zijn spierwit materiaal wat afsteekt tegen de 17e Eeuwes baksteenhuizen.
Als het donker wordt verschijnen er zinnen en uitspraken aan de buitenzijde van de twee lampenschermen die gaan over de stad Amsterdam.
Uitspraken, gedachten, wensen, filosofie├źn van mensen die in de stad leven of tijdelijk verblijven.
De tekst draait door zodat de toeschouwer in alle rust kan lezen wat er staat. De uitspraken zijn gedaan door mensen uit Amsterdam. De quotes zijn afkomstig van toeristen die Amsterdam bezoeken, van mensen die hier opgegroeid zijn en van mensen die hier naar toe verhuist zijn. Allen met verschillende culturele achtergronden, verschillende nationaliteiten, opvoeding en geloofsrichtingen.
Wij gaan 3 maanden lang mensen op straat in Amsterdam interviewen over hoe zij Amsterdam zien en beleven: 'Wat doet Amsterdam met jou? Waar denk je aan als je Amsterdam hoort? ''Deze uitspraken zijn in het Nederlands en Engels te lezen op de twee lampenkappen.
De tafel met 2 lampen staat symbool voor het gevoel van: zich thuis voelen, het staat voor huiselijkheid, voor warmte geborgenheid en veiligheid. In het lamplicht gezeten voeren we een goed gesprek. We doen het licht aan: in deze stad zijn we thuis!